I should have been a man

Zonder mijn blik af te wenden den ik aan hoe hij “Als een omgekeerde striptease” zingt en ik weet nu al dat ik liever deze versie heb.
Het jurkje en de hakken verdwijnen.
Meer vrouw had ze niet kunnen zijn. Grote, ronde borsten, heupen, een kleine holling in haar rug en ronde, echte billen.
In haar zoenen proef ik vanille, naar de kauwgom die ze altijd kauwt. Haar geur hangt in mijn neus. Of ze nou wel of niet in de buurt is.

Zo zacht als zij is raak ik haar aan. Het is alsof mijn vinger sporen achterlaten op haar huid. Ik kan ze zien, als kleine oplichtende lijntjes. En zij reageert op elke kleine aanraking.
Vol gevoel zoent ze me. Ik kan niet meer nadenken. Haar geur, haar zachtheid en de heerlijkheid van haar mond maken me de rest van de wereld vergeten.
Zij staat me toe van haar te houden zoals elke man voorgeprogrammeerd heeft zo te doen. Of heet dat misschien voortplantingsdrang?
Nee, dit, wat ik met haar doe heeft niks met mijn voortplantingsdrang te maken.
Ik wil in haar op gaan. Letterlijk en figuurlijk.

Haar geluidjes klinken als muziek in mijn oren. Na een tijd lijkt het alsof ik in een lege concertzaal sta waar alleen voor mij de mooiste, opzwepende muziek gespeeld wordt.
Een spot verlicht haar.
Terwijl ik haar na haar hoogtepunt in mijn armen houd weet ik dat mijn hoogtepunt geestelijk al bereikt is.

Tot zij me aankijkt en zegt “Ik wil dat je in me klaarkomt”, was ik mijn lichamelijke verlangens vergeten. Nu heb ik een nieuw doel. Haar geven wat ze wil. “Kijk me aan.”
Mijn wereld en zichtveld veranderen in de Caleidoscoop van haar ogen. Het blauw, het groen, het geel.
Ik kijk recht in haar ziel. De deurtjes staan open. Ik zie de littekens die haar gevormd hebben maar ook nog steeds het lieflijke, haar passie voor het leven, het vertrouwen en de overgave.
Vertrouwen en overgave voor mij.

“Kom dan.” Met een ruk ben ik half terug in de realiteit. Ik had een doel. Haar mijn halve kindercellen geven want ze vroeg erom.
Ik voel haar, ik ruik haar, ik zie haar en ik proef haar. Ze zoent me en kijkt me weer verlangend aan.
De aanblik van haar borsten in mijn handen wordt me bijna teveel. Ik kijk weer terug naar haar ogen maar vergat de uitwerking van haar blik.
“Kom maar.”
Mijn reizigers naderen bestemming terwijl ik haar aan blijf kijken. Ik produceer oergeluiden en bedenk me dat dat toch nog van voorouders moet komen.
Liefdevol, dankbaar en geruststellend kust ze me.
Nu mag ik in haar armen liggen.

Ik wil het alleenrecht op deze route.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s