Burgerlul

Ik heb een vriend. Een vriend die ooit praatte over scharrels en lachend zei “In elk stadje een ander schatje.”

Diezelfde vriend heeft nu een relatie. Nog niet erg lang. Ik gok een maand of vijf. Een week of zes geleden zag ik hem. Hij was net met zijn vriendin op vakantie geweest. Drie hele weken. Met de auto naar Italië. Heerlijk vond hij het maar zei wel “Ik voelde me soms ineens zo oud. Met de auto naar Italië, wijn, lekker eten en een vriendin. Zo.. Burgerlijk” Hij keek er vies bij.
“Ik ben pas 25.” 25, ja, maar anders dan leeftijdsgenoten. Helemaal carrieregewijs.

Hij is een fijne vriend. Luistert naar me, is er voor me, is eerlijk, maakt grapjes, hij zegt dat ik mooi ben en toch flirten we ook wel. Een beetje. Zo gaan we altijd al met elkaar om.
Hij zei diezelfde avond nog “Jij bent zo moeilijk te doorgronden en voorspellen als het weer voor het KNMI deze zomer. Spannend.”
Hij dronk iets te veel wijn.

Laatst vertelde hij me dat zijn vriendin tijdelijk bij hem in zou gaan wonen. ‘Tijdelijk?’ typte ik meteen. ‘Die gaat niet meer weg hoor.’

Ze blijkt er dus nu te wonen en het idee is dat ze voor de kerst weggaat. Wonen in een andere stad dan hij.
“Voor de kerst? Ok, dan is er kans dat het goed komt, dan wonen jullie nog maar zo kort samen. Na vier maanden wordt het al minder belangrijk. Dan is zij stiekem niet meer zo druk op zoek naar een eigen ruimte en ben jij al aan haar gewend” zei ik.
Misschien verbeelde ik het me maar het leek alsof hij iets benauwder ging kijken. Misschien sloeg hij zijn ogen wel ten hemel maar die kon ik helaas niet zien door zijn zonnebril.

We eten en kletsen. Zijn verhalen zijn vermakelijk.
“Dan heb je dus als man een mooie kast voor je computer- en werkspullen en dan sta je die ineens uit te ruimen zodat zij ruimte heeft.”
Of
“Schat?” “Ja?” “De vuilniszak is vol.” “Ja? Hier heb je de sleutel voor de afvalbak beneden” “Ja, maar ik vind dat vies dus dat is vanaf nu jouw taak.”
Ik proestte bijna m’n Spa Rood over eten uit. “Dan heb je ineens taken, in je eigen huis. Ta-ken.” zegt hij.
Of
“Toen zei ze ‘Ik heb al twee keer schoongemaakt, nu is het jouw beurt.’ En ik zei ‘Ja, ik ben minder thuis dus ik stoor me er niet zo aan. Maar, ik zal wel een keer schoonmaken.’ Kreeg ik de vraag ‘Ja, wanneer dan? Dan wil ik daar wel even afspraken over maken.’ ”
Ik probeerde niet te lachen.
Of
“Ik wist niet wat ik hoorde: ‘Ik heb even wat dingen veranderd in je keuken.’ In mijn keuken. Bekers staan links en borden rechts, precies zoals ik het wil. Nu moest zij dingen veranderen en ik had notabene al ruimte gemaakt voor haar BLOND-servies. Ze heeft van die lepeltjes, je weet wel, met zo’n kopje aan het eind.”
Ik weet welke hij bedoelt “Van die dingen met zo’n gevaarte aan het eind die in je wang prikken als je drinkt.” “Die ja” bevestigt hij.
“Ik krijg dus tegenwoordig thee uit een oversized fel blauwgekleurde mok met zo’n lepel er in. Wat is er gebeurd met mijn simpele witte mok?!”

Zaterdag werd er uitgeslapen en gingen ze ontbijten in de stad om vervolgens naar het strand te gaan. Zondag zijn ze samen wezen fietsen. Van dorpje naar dorpje. Hebben ze foto’s gemaakt en gingen ze lunchen in een haventje. “Het was heerlijke dag, mooie omgeving, en echt, fietsen is best leuk.”

Ik kijk hoe laat het is en wil nog een koffie.
“Zeg.” Ik kijk hem aan.
“Burgerlul.” Ik lach.
“Hoe laat moet jij weer thuis zijn?”

Hij kijkt me nijdig aan en zegt “Hmm, ben jij nooit bang geweest om je hele leven alleen nog maar seks met één persoon te kunnen hebben?”

2 thoughts on “Burgerlul

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s