‘Voor de liefste onbekende’

Tot vanmorgen kende ik dit gedicht nog niet.
Maar ik kreeg een tweet van @pleurtje

Ik las het gedicht en ik vond het erg mooi.
Het raakte me zo dat ik er meteen van moest huilen.
De eerste en niet de laatste keer.
Ik het vandaag vaak gelezen.

‘Voor de liefste onbekende’

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
… Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.

Het is maar goed dat je me niet herkent.
Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet –
dat hoeft nu allemaal nog niet.

Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.
Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer –
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.

-Ingmar Heytze-

Dit gedicht zegt alles.

2 thoughts on “‘Voor de liefste onbekende’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s