Me gusta

Hij wrijft over m’n linkerborst. “What are you doing that for?” grinnik ik. “There’s something erotic to that see through thing you’re wearing.”

“You two are madly in love, I can see it in your eyes!” De barman zette een Mojito voor m’n neus. “Or newly weds” zegt een Engelse man die hier op dit eiland een vergelijkbare villa heeft als de villa waar wij in verblijven.
Twee uur later weet ik zeker dat ik flink aangeschoten ben en verzucht het feit dat we zo een heuvel op moeten lopen.
Zouden alle Nederlanders daar een hekel aan hebben?
De Engelse man had een grappige conclusie “Your country is so flat, that’s why you’ve got such good ice skaters.” Ik snapte het verband niet zo goed maar nam maar gewoon een extra slok van mijn derde cocktail.

Het was bewolkt vanmorgen en eerder vanmiddag maar de wolken beginnen te verdwijnen. Ik lag net weer even in bed te dutten, moe van een lichte cocktail kater, maar ben bij het zicht op een helder blauwe lucht maar naar buiten gelopen en op een ligbed gaan liggen.
Snel een bikinibroekje en een zoals hij zegt; see through shirtje aangeschoten.

Ik ruik naar kokos en ruik zijn sigaret. De laatste dagen heb ik teveel gerookt, ik lag vannacht piepend in bed. Hij heeft vanmorgen in een Spaans stadje bij een Tobaco shop menthol sigaretten voor me gekocht maar ik heb ze nog niet aangeraakt. De gedachte aan een sigaret maakt me misselijk.

De zee kan ik horen en zien. Voor afkoeling gebruikte ik de laatste dagen het zwembad. De eerste dag moest ik blijven bewegen om er zeker van te zijn dat ik m’n goedbedoelde duik zou overleven.

Hij quoteert af en toe uit zijn boek, ik vertel over het mijne. Mambo Jambo is inmiddels uit en ik ben aan een nieuw boek begonnen. De schrijver van Mambo Jambo irriteerde me soms en ik legde hem uit waarom.

Ons tweepersoons bed is klein maar dat vinden wij niet erg. De overige twee slaapkamers zijn ook kortstondig getest.
Ontbijten doen we buiten de deur. ‘s Avonds gaan we uit eten of koken samen. Overdag breng ik hem bier en een sandwich, hij drukt mij aardbeien met suiker in m’n mond.

Mijn shirt moet uit. Anders word ik niet bruin. Ik zie mijn eigen sproeten in het spiegelbeeld van zijn zonnebril.

Nog twee volle dagen mag ik genieten van het weer, het uitzicht, het verse eten maar vooral van hem.

Vive la vida en vooral de liefde.

Eng

God, wat is het dan soms ineens eng om iets te hebben wat je niet kwijt wilt.
Dat je in bed ligt en denkt ‘Als dit weg valt, wat dan?!’ Een soort van angst die je ineens bekruipt.

Zoveel plannen.. Grote over-zee verhuis plannen, liefdes plannen, business plannen, zelfs hoe gek ook; halve trouw plannen.

Een toekomstdroom die zo werkelijkheid gaat en kan worden maar tegelijkertijd een bubbel die kapot kan gaan in je hand terwijl je em probeert te vangen.

Begrijp me niet verkeerd; alles gaat goed.
Misschien ga je juist op deze momenten denken aan de fragiliteit van keuzes, kansen, dromen en plannen.

Dit mag niet verdwijnen.

A new home

“I missed you so much, can’t wait to bring you home”

Dit ritje doen we gemiddeld vier keer per maand. Twee weekenden samen. Het is niet veel maar voldoet nog even.
Ik wist voor onze eerste ontmoeting dat dit iets groots zou worden. Als de klik die we al hadden hetzelfde zou zijn face to face..

Onze eerste zoen in het eerste weekend. Tintelingen van vingertoppen tot tenen. Bij mij maar ook bij hem. Een ‘wat gebeurt hier?’ blik.

“Hoe serieus is dit? Is dit je eindstation?” De vraag van een vriend.
Ik geloof dat ik begon te stralen.
Ik weet dat het gek klinkt maar “Ja, het voelt zo goed, ik heb dit nog nooit gehad. Het klopt.” Ergens wil ik voorzichtig blijven maar ‘Waarom zou ik?!’ overheerst.

“I’m almost thirtyfour and never felt this way.” “Me neither honey.”
“You are the one. Let’s work our plan.”

Porno acteur

Oud en nieuw. 01 januari 2012 rond een uur of twee.
Ik sta met vrienden in de Lux, we vieren het nieuwe jaar. Met drank, meer dan genoeg drank.

Hij, ik weet zijn naam niet meer, Italiaans uitziende man, je ziet het meteen, loopt op me af. Hij stelt zich voor, kust m’n hand en wenst me een gelukkig nieuw jaar. Hij vindt mijn naam mooi en vertelt dat hij een paar dagen in Amsterdam is. Hij vraagt of ik in Amsterdam woon; mijn hoofd schudt nee.
Hij is inderdaad Italiaans en zegt dan “I’m a porn actor, I have a big dick and I come in 60 seconds.”
Ik knipper even met mijn ogen en zeg “Hmm, shouldn’t it last longer? That’s a pretty short porn film then.” Hij antwoordt niet.
Als een half uur later mijn sigaretten op zijn biets ik bij hem. Hij weet mijn naam, ik wist ooit de zijne en ik weet dat hij in 60 seconden klaar komt. Dan mag je sigaretjes bietsen.
Hij vraagt of ik een vriend heb. Ik zeg ‘ja’ maar ben alleen nog maar verliefd. Op de vraag waarom mijn vriend niet oud en nieuw met mij viert; “He is just somewhere else.”
“Can we kiss? You look like a good kisser, it’s the new year and your boyfriend is not here.” Hij pakt mijn hand. “What?” “We can go find a quiet place. I just want 30 seconds of your time, of your life. What’s 30 seconds in a whole lifetime? I promiss you’ll like it and afterwards we will just go on with our lives.”

“I’m sorry, I’m more of a longterm thinker. For you it’s obviously all about scoring in 60 seconds max.” Met de liefste glimlach op mijn gezicht loop ik weg.

Another not so lonely Christmas

Het is een gek idee. Morgen is het weer kerst. Het voelt niet zo!
Ik was deze week zo druk op mijn werk, ik heb niet extra vrij, heb nog geen kerstboom gezien en er is geen sneeuw.

Weer een kerst zonder vriendje en zonder schoonouders die ik moet bezoeken. Heerlijk!
Omdat mijn moeder moet werken tijdens de kerstdagen ga ik vanavond naar haar toe. Morgen ga ik kerst vieren met twee vrienden. Nog nooit gedaan, het lijkt me zo leuk.
Tweede kerstdag wordt wel traditioneel gevierd met m’n vader en familie.

Vorig jaar heb ik op 24 december een wildvreemde jongen gezoend. Om hem in april aan te nemen als een van mijn collega’s. Gaat me dit jaar niet gebeuren.

Het is gewoon alweer kerst. Er is een jaar voorbijgevlogen.
Nog steeds single, maar… Met al die romantische kerstliedjes zing ik vrolijk heel hard mee.

Droom

Als ik slaap wil ik dromen.

Dromen over mooie momenten die kunnen komen.

Bezorg me heimwee droom,

naar een wereld die ‘s nachts de mijne was.

Gesprek bij het tankstation

“Gaat het goed met je?”

Gekke vraag voor iemand die ik niet ken, achter de kassa bij een tankstation. Ik ben hier nooit eerder geweest en vraag me af of ik er gek uit zie. Misschien had ik toch in de spiegel moeten kijken voordat ik de deur uit ging.

“Ja, hoor. Prima. Pomp 2 alsjeblieft.” Een beleefd glimlachje van mijn kant.
“Heb je leuke plannen voor vanavond?”
Hij lacht naar me. Hoe oud zou hij zijn?
“Ik denk niet dat ik veel ga doen want ik heb vannacht maar een uur of vier geslapen.” Misschien vindt hij dat ik er moe uit zie.
“Aha, je bent gisteren wezen stappen. €43,54, pinnen?
Ik knik. Kijk hem aan. Hij moet een jaar of dertig zijn.
“Je ruikt wel nog erg lekker. Alien, toch?”
Ik begin te lachen.
“Je bent de eerste die het herkent.” Apart, ik heb het drie uur geleden opgespoten.
“Als er een mannelijke of een unisex versie zou bestaan, zou ik het dragen.”

Het pinapparaat begint te piepen. Ik laat m’n pasje er te lang in zitten.
“Ik heb ook wel eens een mannengeurtje gedragen.”
Ik loop naar de deur.
Zijn beurt om naar mij te lachen.
“Mijn moeder wil altijd mijn geurtjes stelen.”
“Haha, fijn weekend nog.”
Hij knipoogt.

Als ik naar m’n auto loop en in stap, herhaal ik het gesprek nog eens in mijn hoofd.

Hij begon over zijn moeder. Zijn moeder wil zijn geurtjes stelen. Is dat niet gek? Woont hij nog thuis?
Zou zijn moeder Alien dragen?

Spontane gesprekken met wildvreemden.
Sympathie voor iemand die je 30 seconden spreekt.
Ik houd ervan.

Vissen uit de verkeerde vijver

Mijn exen zijn gemiddeld zes jaar ouder dan ik. Mijn dates het laatste jaar zullen gemiddeld tien jaar ouder zijn met een uitschieter naar 19 jaar verschil.

“Die oudere mannen moeten gewoon uit onze leeftijdscategorie blijven.” Aldus een vriend van me tijdens drankjes gisteravond. “Ik snap best dat meisjes begin 20 interessant zijn voor dertigers en zelfs begin-veertigers maar die meisjes zijn voor ons. Er blijft zo niks over, toch?” Voegt hij toe terwijl hij zijn vriend aan kijkt.
Ik sta er glimlachend maar schuldbewust bij. “Ik level gewoon vaker met wat oudere mannen. Ik zorg al jaren voor mezelf, werk 40 uur per week voor m’n geld en carriére, heb ambities, doelen, redelijk wat meegemaakt en merk dat leeftijdsgenoten die bijvoorbeeld vaak nog studeren andere prioriteiten hebben.”
“Nou, vroeger ging ik uit en dan zag je al die achttien jarige meisjes er vandoor gaan met 24 jarige mannen. Maar ook lelijke mannen, puur omdat ze ouder waren. Ik dacht dat altijd ‘dat ga ik ook doen als ik die leeftijd heb bereikt’ maar ik heb het eigenlijk nooit geprobeerd.” Reageert de andere vriend.

“Maar dat wil je ook helemaal niet! Je wilt geen onervaren jonkie waarvoor veel nieuw is en waarbij je ‘Pas op, dat doet pijn’ voorzichtig moet doen. Wij willen ook wel eens goede seks.”
“Ach, meisjes van tegenwoordig achttien onervaren?” Vraag ik.
“Je snapt best wat ik bedoel. Die mannen met hun midlife crisis vissen gewoon meisjes uit onze vijver omdat ze zelf uitgekeken zijn op dertigjarige vrouwen. Ja er zijn ook wel oudere vrouwen die voor mijn leeftijd gaan maar daar heb ik toch helemaal geen trek in?”
Hij neemt een slok van zijn biertje, denkt even na en kijkt zijn vriend aan.
“Wij moeten hier persoonlijk wat aan doen, dit moet gestopt worden.”

Ik lach, kijk rond in de kroeg en terwijl mijn blik blijft hangen zeg ik: “Ach, ik moet zeggen dat ik de laatste tijd toch wat interessante mannen ontmoet van rond mijn eigen leeftijd ook.. Wie weet wat dat brengt.”

Anonimiteit is niet meer

Situatie: Zondagochtend. Ibiza. Met een verschrikkelijke kater wakker worden.
Niet avondeten, om 1 uur ‘s nachts naar Pacha en daar aan de mixdrankjes gaan, was een slecht idee.
Mijn maag vindt dat duidelijk ook. Mijn ontbijt wordt niet geaccepteerd.

M’n telefoon maakt geluid. Facebook: ‘Nederlandse barman heeft een vriendschapsverzoek verzonden’
What the fuck. Hij wist alleen een voornaam, beroep en woonplaats.
Niet hij ook ál. Hij moet gegoogled hebben.

Op mijn eerste avond ging ik iets drinken met een Fransman die ik voor de grap mijn naam liet uitspreken. En daarna spellen. Toen ik de ochtend daarna wakker werd, had ik van hem een vriendschapsverzoek op Facebook.
Voor een Fransman is mijn naam zéker lastig. Remember much.

Fransman stuurt me berichtjes, vraagt hoe het gaat, Nederlandse barman praat op de chat en komt echt gevaarlijk dicht tegen een ‘stalk-level’ aan. ‘halllooo’, ‘reageer is joh’, ‘leef je nog’, ‘ik ben vanmiddag vrij, kom wel even langs jouw hotel’ en ‘slaap bij mij vannacht, afscheidsseks is altijd goed’ heb ik al te lezen gekregen.

Doe even normaal.
Waarom, waarom. Ik ben gewoon zusje op Ibiza. Wat ik verder doe en hoe mijn leven er uit ziet maakt toch niet uit?
Dat hoopte ik.
Wat is er gebeurd met: “Het was gezellig, doei.” ?!
I-bi-za. Hallo?

Liefde is niet altijd mooi

Alleen op vakantie. Ik vind het fijn. Zelf bedenken wat je gaat doen. Tijd om te ontdekken, lezen en nadenken.
Ik denk aan hem. Soms, niet veel.

Het is niet dat ik niet van te voren wist dat hij er anders in zou staan dan ik. Of in ieder geval meer vast zou kunnen houden aan het tijdelijke.
Tóch wist ook hij waar ik naar op zoek was en naar verlangde. Ik had erover geschreven en hij las het; ik wilde liefdesseks.
Één keer moest ik tijdens en na de tijd huilen. De resterende zeven weken eventueel samen door te brengen tegenover de 26 weken weg. Zijn state of mind was er niet een die hem te verwijten viel met dat gegeven in het verschiet. Hij zoende tijdens daten met mij, met iemand anders. Ik zat er zo naast. Mijn hopes en verwachtingen waren anders en dat deed pijn.

Ik was verliefd. Schreeuwde in een volle kroeg waar hij op het podium stond te zingen -soms voor mij- dat ik met hem wilde trouwen. Niet tegen hem. De absurditeit van mijn opwelling was ik me volledig bewust. Mijn zusje was slachtoffer.

Nu zingt Diana Krall voor me, kijk ik naar de boulevard, de zee en het kleine beetje zon dat nog over is. Hollanders herken je uit honderden.

Ik kan alleen maar uit gaan van wat wij hadden op dat moment. Hoe hij was, maar ook ik, op dat moment. Verhalen over tientallen anderen in eerdere jaren, maanden en weken zijn er genoeg. Maar heel eerlijk; alleen mijn weken, dagen, uren en minuten tellen. Ik dacht iets puurs te voelen. Ook in zijn zoenen en iets in zijn blik.
Misschien hield ik mezelf voor de gek.

Dag vier en ik kom mezelf tegen. Schrijvend, wachtend op een pizza. Melancholisch.
Ik val hem niet lastig met mijn eigen gevoelens die míj lastig vallen.

Vannacht tijdens stomdronken seks met een zo goed als vreemde dacht ik ook aan hem.
Deze dronken, betekenisloze seks, terwijl de kamer draaide, stond in contrast met wat seks met hem voor mij was. Dat terwijl hij snel na mij alweer met iemand anders sekste. Erg snel.

Verdrietig. Ik wachtte bijna acht weken tot iemand anders mijn lichaam aan mocht raken.
Tijdens seks denken aan de persoon die daarvoor hetzelfde met je mocht doen en er verdrietig van worden. Snel aan iets anders denken, wetende dat het andersom waarschijnlijk niet zo werkt.
Daar is niks liefs aan. Op zo’n moment is liefde niet mooi, zijn verliefdheden niet betoverend en zijn herinneringen nooit zo onwenselijk geweest.

Een zonsondergang op een terras in Ibiza met tranen. Een paar maar.
Ik had dit niet verwacht.
Misschien moet het gewoon zo zijn.
Het laatste afsluitende stukje.